Vrij zijn van moeten

In 2013 organiseerde ik voor organisaties en zzp-er’s avonden, waarbij we ondernemersvraagstukken systemisch onder de loep namen. Een deelnemer had een vraag over het vermarkten van haar product, wat gerelateerd bleek te zijn aan haar innerlijke gevoel van vrij zijn. Als extra dank heeft ze haar persoonlijke ervaring van de opstelling beschreven.

Als ZZPer ben ik behoorlijk teruggeworpen op mezelf. Ik heb een interessant product ontwikkeld, maar om een of andere reden kan ik het niet goed op de markt gebracht krijgen. Mijn vraag was wat de reden daarvan zou kunnen zijn, zodat ikzelf een goede ingang zou kunnen vinden om daar verandering in te brengen.

De opstelling

In een kort voorgesprek met Wouter kwam het dwangarbeiderschap van mijn vader tijdens WO II ter sprake. Voor mij een gegeven. Wij wisten als kind wel dat mijn vader “in Duitsland” was geweest maar dat was het dan ook wel. Er werd niet over gesproken wat blijkt uit het feit dat mijn oudere neef pas in de jaren 80 hoorde dat mijn vader dwangarbeider was geweest.

Toch bleek dit dwangarbeiderschap voor Wouter reden te zijn om dit gegeven in een veld neer te zetten. Ik plaatste iemand als representant van mijzelf in het midden van het veld. Toen werd mij gevraagd mijn moeder op te stellen en daarna het dwangarbeiderschap van mijn vader en mijn vader zelf. Degene die mij representeerde ervoer o.a. dat ze bijna niet meer van haar plek kon komen. Het raakte mij op het moment dat dit uitgesproken werd en het was bijzonder genoeg herkenbaar.

Zo ging dat vroeger: Gebeurd is gebeurd en we hebben het er niet meer over.

Het was behoorlijk confronterend om het dwangarbeiderschap van mijn vader in het veld te zetten. Het stond er zwart, dreigend en intens en mijn vader zette ik ernaast. Het voelde als een bewustzijnsinslag om deze twee samen te zien en dit heeft blijkbaar een grote invloed op mij gehad.

Vrij zijn

Ik heb altijd een enorme drive gehad. Dit moeten is niet zelden ten koste gegaan van mijn eigen welzijn. Ik had er niet veel grip op. Toch heb ik me vaak afgevraagd: “Waarom moet ik dit van mezelf?” Maar ik heb dat nooit echt helder gekregen.

Dit ‘moeten’ is er mede oorzaak van geweest dat ik in het verleden de totale uitputting nabij ben geweest.

De opstelling heeft er niet alleen voor gezorgd dat ik inzicht heb gekregen in de oorsprong van dit sterke moeten, maar de opstelling met de representanten en mijzelf heeft er toe geleid dat dit onbewuste moeten intussen nagenoeg geheel naar de achtergrond is verdwenen.

De rol die het moeten in mijn leven ingenomen heeft, kan ik nu veel beter herkennen. Ik merk na enkele maanden, dat ik steeds steeds losser ben geworden in mijn keuzes om dingen te doen. Ik voel rust en kan vrij zijn.

Achteraf is het echt verbazingwekkend wat Wouter met één opstelling, die niet eens zo lang geduurd heeft, in gang heeft weten te zetten.”